Aan de voet van de oude Lindeboom verrees het werk van Rosalie: een groot nest, gevormd uit takken van een omgevallen beuk ietsje verderop en wol van de schapen die op Park Schothorst grazen. De nestelplek werd ingewijd met Nesteldrift, een meersoortige performance waarbij Rosalie in samenwerking met de Lindeboom en het dans en euritmie gezelschap Dedae verschillende perspectieven op en ervaringen met nestelen manifesteerde zoals geborgenheid, gulzigheid, in- en uitsluitingsprocessen, driften, overgave, op eigen benen staan en opgaan in het grotere ‘zijn’. Bekijk de film en de foto’s van de performance hier https://botanischbordeel.org/project_nesteldrift/ .

Rosalie onderzoekt met Nesteldrift de diepe behoefte die elk levend wezen heeft om te nestelen en om uit te vliegen. Waarbij het grote nest een ingang is om verbondenheid, zorgzaamheid en benauwdheid te kunnen ervaren in samenhang met alle wezens op die plek, of het nou bomen, vogels, mensen of mieren zijn. Deze verbondenheid wordt ook zichtbaar in de tijd, nu het nest langzaam verweert en opgaat in de dragende bedding van de bosgrond.

Het werk Nesteldrift groeit door ontmoeting. Voorbijgangers gaan in het nest zitten. Er ontstaat een nieuwe ontmoetings-en speelplek bij de boomstammetjes van het kunstwerk. En tijdens ‘Nestelsessies’ bouwen deelnemers kleine nestjes en delen hun verhalen, waardoor het kunstwerk zich laadt met menselijke warmte en harpmuziek. De harp werd bespeeld door Wilma Bos. 

Nesteldrift is een uitnodiging om dichtbij te komen: de grond te voelen, de wol te aaien, om in de boom te kruipen, haar vast te houden, haar eeuwenoude wijsheid aan te horen. Om zachtjes met je neus langs de rand van haar blad te strijken en de vertraging toe te laten. Om te voelen dat je nooit alleen bent maar ten diepste verbonden met alles om je heen.

Nesteldrift maakt onderdeel uit van de buitenexpositie in Park Schothorst http://www.surrendertolife.info met werk van zes kunstenaars dat groeit, bloeit en vergaat.